Door gastauteur Katja Sienknecht
Petitie aan de Tweede Kamer voor vaststelling landelijke beleid ecologisch maaibeheer.
Het groen langs en tussen (snel)wegen, tegen taluds, langs oevers, in bermen en plantsoenen lijkt vaak weelderig, maar het wordt daar steeds stiller. Het leven dat onze natuur draaiende houdt verdwijnt in toenemende mate en snelheid.
Nederland lijdt onder een ernstige achteruitgang van de massa aan insecten en andere ongewervelden. Deze afname heeft grote gevolgen voor de gewervelden, zoals vogels, amfibieën en zoogdieren, die geheel afhankelijk zijn van ongewervelden als voedsel. De voedsel continuïteit voor alle organismen wordt door deze afname ernstig bedreigd.
Ook veel plantensoorten lijden door afname van bestuivers. Wetenschappers spreken al van een ecologische crisis. Die moeten en kunnen we keren.
Veel aandacht gaat terecht uit naar het pesticidengebruik, de stikstofdepositie en de klimaatverandering. Echter, een andere belangrijke en niet te onderschatten oorzaak krijgt veel minder aandacht: het intensieve maaibeheer van het openbaar groen.
Bermen, groenstroken, taluds. oevers en plantsoenen worden meerdere keren per jaar volledig gemaaid. Daarbij worden enorme aantallen ongewervelden gedood.
Zo’n 90% van die dieren is onvolwassen en leeft als ei of ongevleugelde larve, nimf of pop, vooral in de kruidlaag. Zij kunnen vanwege hun immobiliteit niet vluchten voor de maaimachine. Bovendien verdwijnt daarbij keer op keer hun leefgebied (waarin een beschermend microklimaat heerst) met hun voedselplanten, schuilplaatsen en voortplantingslocaties.
Juist deze dieren vormen samen met de planten de basis van alle voedselketens, ook die van ons. Hun achteruitgang werkt daarom door in alle ecosystemen. De alarmerende afname van vogels als Huismus, Spreeuw en Merel laat zien dat deze ontwikkeling niet zonder gevolgen blijft.
Gelukkig kan deze ontwikkeling worden gekeerd en kunnen (semi)overheden snel en relatief eenvoudig grote ecologische winst boeken door het maaibeheer aan te passen.
Wij verzoeken de Tweede Kamer daarom landelijk beleid voor ecologisch maaibeheer vast te stellen, waarbij:
• de maaifrequentie wordt beperkt tot een keer per jaar m.u.v. plekken die daardoor absoluut verkeersonveilig worden,
• daarbij minimaal 50% ongemaaid blijft. Zodat ongewervelden daarin hun levenscyclus kunnen voltooien en kunnen dienen als voedsel voor andere organismen. Het ongemaaide deel krijgt het jaar daarop een maaibeurt enz., enz.,
• uitgaande van het voorgaande haaks op de gradiënten, zoals dijken, taluds en oevers (rietkragen meegenomen) wordt gemaaid. Leefgebieden aan de basis van een gradiënt kunnen immers sterk verschillen van die hogerop.
• de inrichting van het openbaar groen meer ruimte biedt aan de verschillende vegetatielagen en natuurlijke overgang daartussen. Hierdoor zal de biodiversiteit en de biomassa in het openbaar groen toenemen.
Minder maaien betekent minder kosten, minder verstoring en meer biodiversiteit.
Bescherm de basis van onze voedselketens. Geef de ongewervelden de ruimte en de leefgebieden die zij nodig hebben.
Teken tevens de petitie op Petities.nl.
