Een dagje aan het strand

Het was een zomerse zondag. 
Er waren Hollandse luchten met prachtige wolken en een aangename temperatuur.
Vol goede moed begaf ik me richting het stadstrand IJburg.
Dat ligt eigenlijk in Diemen, geografisch gezien. 
Alleen een kniesoor zoals ik die daarop let.
Ik moet ervoor heel IJburg doorkruisen en moet dan altijd denken aan de woorden die een bewoonster me ooit toevertrouwde.
Zij vond IJburg net Oost-Duitsland van voor de val van de Berlijnse muur, en inderdaad stemmen de sfeer en de architectuur ter plekke niet direct tot vrolijkheid en optimisme.

Stadstrand IJburg maakte deze augustus zondag een desolate indruk.
Het was uitgestorven,
De rekken voor fietsparkeren waren leeg.
De beachvolleybal velden ook.
De horeca was gesloten.
Op het stadstrand renden 2 kinderen gillend rond.
Een eenzame windsurfer hing kromgebogen over zijn plank tegen de wind in.
Het geheel deed me denken aan een scene in een horrorfilm.
Alleen een bloedstollende gil ontbrak nog.
Nee, voor vrolijkheid hoef je niet op IJburg te zijn en het is maar dat U het weet.