Stel: het is een koude avond in januari en de verwarming valt uit. Vroeger belde je de installateur en de volgende dag stond er een monteur op de stoep. In de Amsterdamse binnenstad is dat niet meer zo vanzelfsprekend. Feenstra, de grootste installateur van Nederland, neemt geen nieuwe klanten meer aan. Te druk, te onbereikbaar, te onvoorspelbaar.
Dat klinkt als een detail, maar dat is het niet. Monteurs zijn de onzichtbare ruggengraat van de stad. Ze repareren de verwarming, verhelpen een gesprongen waterleiding, installeren warmtepompen en zorgen dat het biertje in de kroeg koud blijft. Zonder hen is een stad geen stad meer, maar een mooi decor met bewoners die het koud hebben.
Tien minuten lopen met CV-ketel
Het probleem zit niet bij de monteurs zelf. Zij zijn allang bezig met verduurzamen: elektrische busjes, slimmere planning, werk op afstand monitoren. Het probleem zit in de straat. Een monteur die tien minuten moet lopen met een zware ketel op zijn rug, omdat er nergens een parkeer- of losplek is, verliest tijd die hij niet heeft. Wie niet weet of hij morgen nog bij zijn klant mag stoppen, kan zijn werk niet plannen.
De gemeente wil terecht een rustigere, autoluwe binnenstad. Maar autoluw en bereikbaar hoeven geen tegenpolen te zijn. Dat vraagt wel om beleid dat verder kijkt dan alleen fietsstraten: laad- en losplekken die er ook echt zijn, op logische plekken. Regels die een paar jaar meegaan, in plaats van elk jaar weer anders. En voorrang voor schone bestelbusjes met een duidelijk maatschappelijk doel, zodat een monteur niet in dezelfde categorie valt als een taxibusje vol koffers.
Ruimte voor essentiële diensten
Toen de wethouder na het nieuws over Feenstra zei dat er ‘voldoende aanbod’ overblijft, ging dat voorbij aan het echte signaal: de bereikbaarheid van essentiële diensten verdwijnt langzaam uit beeld. Een stad die kiest voor leefbaarheid moet ook kiezen voor de monteur die erbij kan komen. Anders krijgen we een prachtige stad met een kapotte cv-ketel die voorlopig niet wordt gemaakt.
1 reactie
Als het ‘palenplan’ in de Noord-Jordaan niet voortijdig was afgeblazen maar aangepast was uitgevoerd (met flexpaaltjes waar nooddiensten desnoods overheen kunnen rijden) dan was het veel rustiger op straat geworden. Voorspelbaarder rijden, meer ruimte.
De korte tijd dat het plan werkte was al een verademing.
Zou het zijn doorgezet dan was dezelfde aanpak inmiddels in nog meer buurten in het centrum uitgevoerd.