De uniciteit van het beeld – Martin Parr versus de artistieke nalatenschap van mijn ouders.
Dit weekend besteedden diverse media aandacht aan een foto van Martin Parr uit de tentoonstelling ‘Very modern and rather ugly’ in FOAM (klik op de link voor deze foto, want we willen geen gedoe met copyright-trollen – red.). Dit beeld vertoont een opvallende gelijkenis met een veel krachtiger fotografisch beeld dat mijn moeder al in 2001 vastlegde op het zonnedek van de MS Rotterdam. Met ditzelfde beeld won zij destijds de eerste prijs in een fotowedstrijd van BN DeStem.
Hoewel mijn vader, Ton Hermans, als stedenbouwkundige en beeldend kunstenaar een omvangrijk oeuvre naliet, was het in dit specifieke geval mijn moeder die dit treffende moment perfect wist te vangen. Als beheerder van hun artistieke nalatenschap zie ik het als mijn taak om redacties te wijzen op deze parallellen. De overeenkomst tussen het werk van Parr en dat van mijn moeder roept een interessant debat op over de uniciteit van kunst: wanneer is een beeld werkelijk ‘nieuw’?
Prijswinnende foto Ans Hermans in BN De Stem
Zelf ervaar ik als beeldend kunstenaar regelmatig dat oorspronkelijk werk opduikt in het oeuvre van anderen. Graag benadruk ik dat al mijn eigen werk, evenals de fotografische werken uit de nalatenschap van mijn ouders, wettelijk door het auteursrecht worden beschermd en dat hierop strikt copyright rust.
Voor de lezers lijkt het mij zeer waardevol om deze beelden naast elkaar te leggen en dit thema van artistieke oorspronkelijkheid te belichten. Voor meer informatie over het oeuvre van mijn ouders verwijs ik graag naar www.TonHermansRotterdam.nl.
Alle afbeeldingen: Ans Hermans en erven © Copyright 1980-2026.
