Weer zo’n onzinnig plan!, riep ik uit, terwijl ik onder het Rijksmuseum door liep. Want daar galmt het lekker. Ik vind het leuk wanneer omstanders mij dan vreemd aankijken. Want het is natuurlijk ook vreemd, maar dat is dat plan ook. Nu wilt u natuurlijk weten wélk plan.
Welnu, al enige tijd is er veel aandacht voor een plan van de gemeente Amsterdam om snelheidsremmende kastjes op elektrische fietsen te plaatsen. Daarmee kan in bepaalde gebieden de snelheid van elektrische fietsen tot 15 kilometer per uur worden beperkt. Bijvoorbeeld in de buurt van scholen. Zo moet het veiliger worden in het verkeer, want het loopt de spuigaten uit met die e-bikes. Die zijn steeds vaker opgevoerd tot wel 60 kilometer per uur. Aanvankelijk dacht ik serieus dat het hier ging om een vroege aanzet tot een 1 aprilgrap.
Eigen schuld
Ook onder het museum scheurden de fatbikes links en rechts om mij heen, maar dat was mij eigen schuld, want ik liep op de weg. De toeristen trouwens ook.
In de NRC betoogde een opiniant dat de verkeerschaos de eigen schuld van de gemeente was, omdat de autosnelheid was beperkt tot 30 kilometer per uur en er verder allerlei voertuigen met verschillende snelheden op de weg werden toegelaten. De infrastructuur is er nauwelijks op aangepast. De auto wordt tegenwoordig met dubbele snelheid door de fatbike ingehaald.
Onwil
In die opinie zit wel wat, maar het probleem begint al eerder in de keten. Namelijk bij de beruchte Hollandse onwil om het zakenleven ook maar een strobreed in de weg te leggen. Stel je voor dat hun verdiensten worden beperkt! Dat mogen we ze niet aandoen! En dus komen wij in de situatie dat opvoersets voor e-bikes ongelimiteerd mogen worden verkocht door de detailhandel, terwijl het gebruik ervan strafbaar is.
Laatste nieuws: een verbod op gebruik en bezit staat op het punt uit de pijplijn te ploppen. Nog steeds geen woord over detailhandel en fabrikant.
De politie schaft nieuwe rollenbanken aan om ook bij de fatbikes te kunnen controleren of ze zijn opgevoerd. Druppel op gloeiende plaat…
Simpele oplossing
De oplossing is veel simpeler. Verbied de verkoop en montage van opvoersets (komt er dus aan). Geef hoge boetes aan overtreders, zowel verkopers als gebruikers. Want wie een beetje handig is, kan het ook zelf. Op YouTube staan de handleidingen. Verplicht fabrikanten om de motoren zo te maken, dat opvoeren niet mogelijk is.
Op deze manier hoeven we niet door een onnodig duur ontwikkeltraject van op afstand bedienbare kastjes op de fiets die de snelheid reguleren. Het is ook nog eens een inbreuk op de privacy, zo wordt beweerd. Maar daar heeft men wat op gevonden: het is vrijwillig! Dat is net zo effectief als de mensen vragen om vrijwillig weer dat opvoersetje uit hun fiets te halen.
O ja, en stel een helmplicht in voor de e-bike. Dat dempt het enthousiasme voor met name de fatbike, vooral bij de jeugd. Daar zie je kinderen van tien jaar met een vriendje (m/v) achterop over het fietspad scheuren. Krijgen ze die van hun ouders? Zet die dan subiet uit de ouderlijke macht. Bij sommige ouders is namelijk voortplanting achteraf bezien een jammerlijke vergissing geweest.
Overvallen
U merkt wel, zoals gewoonlijk zwalkt de overheid weer eens achter de feiten aan. Van een kordaat en doortastend beleid is geen sprake geweest. Men is volkomen overvallen door het fenomeen Fatbike. Die is overigens al eind jaren tachtig uitgevonden in Alaska (sneeuw), door Mark Gronewald. Als we hier meer sneeuw hadden gehad, hadden we de vette fiets kunnen zien aankomen. Met de elektrische stepjes weet men ook geen raad, dus zijn ze gewoon allemaal verboden. De elektrische deelscooters liggen bij honderden her en der als zwerfvuil door de stad. De hinder is voor de stadsbewoners, de winst voor de ondernemer.
Werd ik in het begin van dit stuk waarschijnlijk nog voor gek versleten, met mijn geschreeuw onder de museumdoorgang, gaandeweg is toch hoop ik wel gebleken dat er mensen zijn die zich veel gekker gedragen. En die zitten dan nog in ons stadsbestuur ook!
Ook gepubliceerd op de website van de auteur.
