Demonstreren is een vak, dat bleek de afgelopen tijd maar weer eens. In dit segment van de democratie lopen vele amateurs rond. Die weten niet hoe je de boodschap op de meest overtuigende manier overbrengt, zonder juist potentiële medestanders tegen je in het harnas te jagen. Sprekend voorbeeld van beginnelingen die de protestplank volslagen missloegen waren de daders van de bekladding van het monument op de Dam. De Amsterdamse burgemeester sprak er vloekend schande van, maar legde niet uit waarom het een schande was. Bij nader inzien had dit wél gemoeten. Zeker bij kladderaars van dit niveau. Dus doe ik het maar, op het gevaar af voor moralist te worden versleten. Geeft niet, dat ben ik eigenlijk ook. Ik moet er weer zo nodig wat over zeggen…
Kies je doelgroep
Op de Dam verzamelen zich elk jaar op 4 mei een heleboel mensen die allemaal, stuk voor stuk, tegen oorlogsgeweld en genocide zijn. Die hoef je dat niet in te wrijven met rode verf. Kortom: kies allereerst de juiste doelgroep. Zij komen daar om speciaal de mensen te herdenken die gestorven zijn tijdens oorlogsgeweld en de holocaust. Tamelijk onkies om nabestaanden tijdens een herdenking te confronteren met je onnozelheid en tekort aan historisch besef.
Ga naar Den Haag
De daders wilden aandacht vragen voor de genocide in Gaza, vermoed ik, hoewel dat niet afdoende bleek uit de tekst.
Dat protest is legitiem in z’n algemeenheid, maar niet op 4 mei op de Dam. De genocide in Gaza is statelijk geweld van Israël tegen burgers. Maak onderscheid tussen burgers en de Israëlische regering. Ga dus protesteren tegen de huidige Israëlische regering van oorlogsmisdadigers, zoals ook diverse joden in Nederland al doen. Of desnoods tegen het gebrek aan actie van onze eigen regering in deze kwestie. Maar kies weloverwogen tijd en plaats. Nu is het onbezonnen wraak en een schoffering van oorlogsslachtoffers. Bovendien interesseert het de werkelijke Israëlische veroorzakers van het Gaza-leed geen ruk. Ze wanen zich onaantastbaar en liggen in hun arrogantie geen nacht wakker van een beetje verf op ons monument.
Dit soort gebeurtenissen kenmerkt de onervaren demonstrant. Je moet geen zaken vermengen, zoals de dodenherdenking met de genocide in Gaza. Ga naar Den Haag, beklad de Israëlische ambassade en roep ’Netanyahu moordenaar’. Dan gaat Wilders er schande van spreken en dan heb je tenminste aandacht voor het probleem dat je wilt aankaarten.
De molenaar
Ten tijde van de Vietnamoorlog demonstreerde men voor de Amerikaanse ambassade en riep men ‘Johnson moordenaar’. Dat was de Amerikaanse president. Dat mocht toen niet, want het was een belediging van een ‘bevriend staatshoofd’. Heel creatief riep men vervolgens ‘Johnson molenaar’, een uitroep die in de wind alsnog vervloog tot ‘moordenaar’. Maar dik kans dat de verfkladderaars geen benul hebben van wie Johnson was, waar Vietnam ligt en wat daar aan de hand was. Johnson, beste jongelui, was een Amerikaanse president die in Vietnam genocide pleegde omdat hij bang was dat het land in handen viel van de communisten. Iets wat ze eigenlijk nu weer via Israël doen in Gaza, Libanon en Iran. Grootste overeenkomst: burgers zijn altijd het slachtoffer. Oorlogsmisdadigers komen meestal niet voor de rechter. Maar goed, Johnson overleed aan een zware hartaanval toen hij 64 was, dus dit was toch een zekere mate van genoegdoening voor de familie van de burgerslachtoffers. Meer zat er gewoon niet in. We kunnen nu hooguit hopen dat lieden als Netanyahu en Trump op zo kort mogelijke termijn eenzelfde lot wacht. Al lost dat uiteindelijk het probleem niet op. Er blijven altijd ‘molenaars’ die het leven van de gewone mensen tot gruis vermalen.
Ik realiseer me ineens dat wij nog mazzel hebben dat er alleen voor Gaza gekliederd werd. Want als het protest ook over Myanmar, Soedan, China (Oeigoeren), Iran, Rusland, Oekraïne en de dictaturen waar we nooit wat over horen was gegaan, hadden we ons monument op de Dam definitief kunnen afschrijven. Maar zo ver reikt de betrokkenheid kennelijk niet…
Ook gepubliceerd op website van de auteur: Arnoud Hugo
