Eindelijk weer op het terras!
Eindelijk weer op het terras!

Eindelijk weer op het terras!

Alle tafels op het terras waren bezet.
Mensen in regenkleding of met natte paraplu’s zaten met een stuurs gezicht onder een regenscherm over hun consumptie gebogen. De terrasverwarming stond te loeien en de hemel weende. De serveersters liepen met geforceerd vrolijke gezichten tussen de tafels dapper door de regendruppels met gevulde bladen dampende dranken, alcoholica en ijs.

Eindelijk zijn de terrassen open, en daar zat de consument te genieten. Tegen de klippen op. In de kou, terwijl de regen gestaag neerdaalde rondom de parasols. En niet zeuren want we zitten tenslotte droog en we zijn geen watjes. Gewoon in het moment leven en alle negativiteit negeren.

De uitbater liep rond met een vloerwisser, blij met de omzet maar bezorgd over de over zondvloed die het terras trof. Omdat sommige parasols door begonnen te lekken en dreigden te bezwijken aan het wassende water, besloot hij de wisser te gebruiken om hiertegen op te treden. Hij gaf een ferme duw onder een van de waterplassen op de parasols.
Dat had hij beter niet kunnen doen. Langs een kant golfde een flinke plas water naar beneden en die spatte uiteen op een kinderwagen die blijkbaar minder veilig stond dan de ouders dachten.
De baby begon hartverscheurend te huilen.
Welkom in de Hollandse lente, lieve kleine, het is maar dat je het weet.

* Laatste revisie op 15 juni 2021 door Redactie AC

6 Reacties

  1. bBart van der Kolk

    Wat een yuppie-ellende! Op een terras ga je zitten als het op zijn minst droog is (stoelen!) en voorlopig ook niet gaat regenen… Anders is het beter een donkerbruin cafe in te duiken (bestaan die nog in Amsterdam?) en je verdriet over de sombere dag te verdrinken. Terrasverwarmers en uitvergrootte parasols zijn echt de gekte van de eeuw…
    Een cafe is een cafe, helaas bestaan deze bijna niet meer!

  2. Milena Tsareva

    Inderdaad: gekte van de eeuw, en niet alleen met de dingen die Bart noemt. Ik moet tegenwoordig helaas steeds vaker constateren dat mensen hun grenzen niet meer kennen of accepteren. Ze ontplooien de meest krankzinnige activiteiten, maken (ook binnenkort weer) de verste reizen en eigenen zich de meest gekke en gevaarlijke apparaten/’hulpmiddelen’ toe. Gek is namelijk niet meer gek genoeg. Onze te hoge welvaart en het structurele gebrek aan opvoeding en correctie in de laatste 30-40 jaar heeft geresulteerd in een nonchalance van ongekende omvang, waarbij onaanvaardbare risico’s aanvaardbaar gevonden worden. Zelfs in de strengste perioden van de coronacrisis was dat nog zo. Er was ook toen nog vrijheid zat, helemaal als je keek naar de maatregelen die in andere landen genomen werden en vooral naar hoe daar WEL gehandhaafd werd. Velen klaagden vanuit een welhaast aangeboren gevoel van onvrede onterecht over gebrek aan vrijheid, maar feitelijk weigerde men zich te onderwerpen aan zaken die groter waren/zijn dan zijzelf en lieten daar gemakshalve allerlei complottheorieën op los. De mensheid heeft blijkbaar nog steeds een harde reset nodig. Je zou zowaar een beetje naar een zondvloed en een moderne Ark van Noah gaan verlangen…

  3. Bart van der Kolk

    Milena, die ‘moderne’ Ark ligt ergens aan de Engelse zuidkust te verrotten wegens problemen met de douane (Trouw, geloof ik)…Maar verder heb je helemaal gelijk! Mijn visie is dat de mensheid vanzelf weer ‘gereset’ wordt door recessies, economische problemen, door oorlogsgeweld of gewoon door de Aarde die “HO” zegt. Dat laatste, daar geloof ik in, teveel mensen, onverantwoordelijke mensen, teveel verschil tussen Jef Bezos en de gewone mens, de ‘rich and the poor’. Maar vooral in het gebrek aan opvoeding, educatie en ‘wij’ gevoel. We moeten het samen oplossen. Ik persoonlijk heb de ‘coronacrisis’ als een prachtig rustpunt ervaren: samen met mijn vrouw onze tuin beleven, er hard werken en verder vooral de stilte en de rust in ‘hardwerkend Nederland’ ervaren. Helaas minder bezoek, maar wel veel lieve e-mails. Inmiddels is het voorjaar, de mussen eten ons bordje rijst op een paal in de tuin iedere dag leeg, de houtduiven hebben inmiddels weer genesteld in onze esdoorn, en de rozen door mijn geliefde geplant, bloeien als nooit tevoren (schonere lucht?)
    Ondanks/ door de coronacrisis ben Ik een gelukkig mens. En de rest van de wereld?
    EK, festivals en andere yuppie-ellende? Blij dat in in de ‘lelijkste stad’ (Lelystad) van Nederland woon!

  4. Milena Tsareva

    Bart, ik onderschrijf je verhaal volledig. Mooi dat ook anderen zoals jij de coronacrisis als een weldaad hebben ervaren. Natuurlijk niet de crisis (en de oorzaak daarvan) zelf, maar wel de flinke trap op de rem die de verwende mensheid hard nodig had. Het heeft naar mening te kort geduurd. Velen staan alweer te popelen om bijvoorbeeld festivals, veelal onder invloed van drank en drugs, te gaan beleven… die lui hebben duidelijk niets opgestoken dus van de afgelopen anderhalf jaar. Eeuwig zonde dat die ark weg ligt te rotten 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: