Amsterdam voert onder het motto ‘smart mobility’ slimme verkeerslichten in. Die regelen het verkeer ‘dynamisch’. Als het regent krijgt het autoverkeer voorrang en sta je als voetganger of fietser druipend en tot op het bot koud eindeloos te wachten. Dan stroomt het autoverkeer lekker door.  

Voorrang in verkeer wordt steeds meer individueel met nieuwe digitale technieken. Maar, wie krijgt er voorrang? Krijgen we bij elke nieuwe coalitie, om de vier jaar, nieuwe prioriteiten voor de verkeerslichten?

Diepgelukkig

Vorig jaar sprak ik tijdens een congres over slimme steden. Aanbieders van techniek en software schetsten utopische beelden over die slimme steden waarin we diepgelukkig worden, kerngezond en vooral steeds welvarender. De stad wordt gezien als een perfect maakbare samenleving met ‘big data’. Klopt dat beeld wel?

Ik word daar wat kriegel van. Zijn mensen zo makkelijk te sturen? Ik struin graag wandelend door mijn prachtige stad. Ik neem graag een omweg met de fiets langs de Amstel naar het werk. Ik ben een beetje rebels. Ik wil me niet laten sturen. Ik wil geen sensor zijn. Ik wil af en toe mijn mobieltje thuis laten. Maar zonder sensor besta je straks niet meer. Het verkeerslicht blijft voor jou eeuwig op rood staan.

Autovrij bij mooi weer

Maar, wat winnen de bewoners van steden met al die slimme stadsplannen? Maken slimme steden ook gelukkig? Als de ‘smart city’ discussie enkel gaat over betere bereikbaarheid en doorstroming van voertuigen dan wint de stad er niets bij. De voorrangsregels zijn het best bewaarde geheim.
Het zou moeten gaan om veel meer plezier, leefbaarheid en simpelweg geluk in steden. Waar zijn de ‘smart city’ oplossingen die, als het komend weekend mooi weer wordt, de stad autovrij maken zodat we massaal op straat kunnen picknicken met vrienden en buren? Waar blijven de oplossingen die echt meer ruimte maken voor voetgangers en fietsers? Niet voor het autoverkeer. Als het regent verdient juist de voetganger of fietser voorrang. 

Het geluk van de mensen

We hebben oplossingen nodig die straks helpen ouderen in de buurt langer thuis te laten wonen. Of gaan helpen die één op de vijf jonge Amsterdamse werkelozen aan een echte baan te helpen. Dat zijn oplossingen waar we met z’n allen echt iets aan hebben. Amsterdam is nog lang niet klaar voor slimme verkeerslichten. Echt slim wordt het alleen als je creatieve, en een beetje rebelse, bewoners en ondernemers actief betrekt bij de ontwikkeling van ‘smart city’-oplossingen die de leefbaarheid en het geluk van mensen in de stad verbeteren. 

3 reacties

  1. Er zal wel een getrainde verkeerssystemen lobbyist langs zijn geweest op de stopera.
    Dit is weer zoiets waarmee het stadsbestuur prestige kan uitstralen.
    Of het de chaos in het gemotoriseerde stadsverkeer en de verdrukking van langzaam verkeer en voetgangers zal oplossen betwijfel ik. Maar we houden ons wel lekker bezig zo.

    John Zwart
  2. Het zal tijd worden! Het valt mij al jaren op dat bijvoorbeeld in Amstelveen de verkeerslichten veel slimmer zijn. Ze weten dat je eraan komt, als er uit andere richtingen geen verkeer is krijg je meteen groen etc. Natuurlijk is het in Amsterdam een grotere klus om alles slim te maken, maar in de loop der jaren hadden ze dat natuurlijk geleidelijk kunnen aanpakken. Nu is het alleen maar extra herrie en vervuiling.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.